Οι φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου συνιστούν διαταραχές που προκαλούν χρόνια φλεγμονή στον πεπτικό σωλήνα, επηρεάζοντας το πεπτικό σύστημα.
Συχνά θεωρούνται ως αυτοάνοσο νόσημα, ωστόσο η χρόνια φλεγμονή μπορεί να μην οφείλεται στο ανοσοποιητικό σύστημα που επιτίθεται στον ίδιο του τον εαυτό. Αντίθετα, είναι αποτέλεσμα της επίθεσης του ανοσοποιητικού συστήματος σε κύτταρα του πεπτικού συστήματος, προκαλώντας φλεγμονή που οδηγεί σε καταστροφές του εντερικού τοιχώματος. Ένας συνδυασμός κληρονομικών, γενετικών ή και περιβαλλοντικών παραγόντων μπορεί να προκαλέσει την εκδήλωση του συγκεκριμένου είδους φλεγμονής. Οι δύο βασικοί τύποι φλεγμονωδών παθήσεων του εντέρου είναι η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn.

Η ελκώδης κολίτιδα εκδηλώνεται με φλεγμονή και εμφάνιση μικροσκοπικών πληγών (έλκη) στην επιφανειακή επένδυση του βλεννογόνου του παχέος εντέρου και του ορθού. Τα κύρια συμπτώματα της ελκώδους κολίτιδας περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενη διάρροια, η οποία μπορεί να περιέχει αίμα, βλέννα ή πύον, πόνο στην κοιλιακή χώρα, έντονη ανάγκη για κένωση, υπερβολική κόπωση, απώλεια όρεξης και βάρους και πυρετό. Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων ποικίλλει, ανάλογα με την έκταση και τη σοβαρότητα της φλεγμονής. Μάλιστα, οι ασθενείς που πάσχουν από ελκώδη κολίτιδα παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.

Η νόσος του Crohn, αντιθέτως, συνιστά φλεγμονή που εντοπίζεται διαφορετικές περιοχές καθ’όλη την έκταση του πεπτικού σωλήνα, από τη στοματική κοιλότητα μέχρι την πρωκτική περιοχή. Τα συμπτώματα της νόσου του Crohn μπορεί να κυμαίνονται από ήπια μέχρι πολύ έντονα, παρουσιάζοντας εξάρσεις και υφέσεις. Τα συμπτώματα της νόσου του Crohn περιλαμβάνουν διάρροια, πυρετό, αίσθημα κόπωσης, πόνο στην κοιλιακή χώρα, εκδήλωση αιμορραγίας κατά τις κενώσεις, εμφάνιση ερεθισμού στην στοματική κοιλότητα, απώλεια βάρους κι όρεξης, πόνο ή εμφάνιση ξηρότητας στην πρωκτική περιοχή. Παράλληλα, η νόσος προκαλεί σε αρκετές περιπτώσεις την εμφάνιση πρωκτικού αποστήματος ή συριγγίου, αλλά και την εκδήλωση εντερικής απόφραξης ή διάτρησης. Σε προχωρημένες περιπτώσεις εκδηλώνεται φλεγμονή στο δέρμα, στα μάτια, τις αρθρώσεις, το ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη.

Οι φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου διαγιγνώσκονται μέσα από τη λήψη ιστορικού του ασθενούς, την κλινική εξέταση και τη διενέργεια εργαστηριακών αναλύσεων και κολονοσκόπησης, η οποία συνοδεύεται από βιοψία. Με την επιβεβαίωση της διάγνωσης ακολουθεί σε πρώτο στάδιο συντηρητική αντιμετώπιση, προκειμένου να μειωθεί η φλεγμονή και τα δυσάρεστα συμπτώματα αυτής. Η θεραπεία αποτελείται από τη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής για υποχώρηση της φλεγμονής και καταστολή της ανοσολογικής απόκρισης του οργανισμού, υιοθέτηση αλλαγών στις διατροφικές συνήθειες και τον τρόπο ζωής. Ωστόσο, αν μέσα από τη συντηρητική θεραπεία δεν παρουσιαστεί ύφεση των συμπτωμάτων ή εκδηλωθούν σοβαρές επιπλοκές, τότε ενδείκνυται χειρουργική αντιμετώπιση.

Οι επιπλοκές που επιβάλουν τη χειρουργική αντιμετώπιση είναι η διάτρηση του εντέρου, η εκδήλωση σοβαρής αιμορραγίας, ή η διάταση του εντέρου και η εκδήλωση σήψης, μια πάθηση που ονομάζεται τοξικό μεγάκολο. Στην ελκώδη κολίτιδα συνήθως πραγματοποιείται κολεκτομή με την αφαίρεση του πάσχοντος τμήματος του παχέος εντέρου και αναστόμωση των υγιών τμημάτων του οργάνου ή διενέργεια προσωρινής ή μόνιμης κολοστομίας. Στη νόσο του Crohn πραγματοποιείται χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του πάσχοντος τμήματος του λεπτού εντέρου. Παράλληλα, αντιμετωπίζονται χειρουργικά παθήσεις που προκαλεί η συγκεκριμένη νόσος, όπως αποστήματα, και συρίγγια τα οποία δεν υποχωρούν με συντηρητικές θεραπευτικές μεθόδους.

Ο όρος φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα σύνολο παθήσεων που προκαλούν φλεγμονή του πεπτικού συστήματος. Σε αυτές περιλαμβάνονται η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn. Πρόκειται για τις δύο κύριες μορφές φλεγμονωδών παθήσεων που πλήττουν διαφορετικές περιοχές του εντέρου. Παραλλαγή της ελκώδους κολίτιδας αποτελεί η μικροσκοπική κολίτιδα, η οποία προκαλεί φλεγμονή του εντέρου που είναι ανιχνεύσιμη μόνο με μικροσκόπιο.

Τόσο στην περίπτωση της ελκώδους κολίτιδας όσο και της νόσου του Crohn δεν υφίστανται ξεκάθαρα αίτια τα οποία συντελούν στην εμφάνισή τους. Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει σε αρκετές περιπτώσεις η εκδήλωση διαταραχής στο ανοσοποιητικό σύστημα εξαιτίας της αντίδρασής του σε βακτήρια που εντοπίζονται στην περιοχή του εντέρου. Ορισμένες φορές οι φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου προκύπτουν εξαιτίας της ύπαρξης ενός ιού, τον οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα προσπαθεί να καταπολεμήσει, επηρεάζοντας σημαντικά την ομαλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος.

Παράλληλα, άτομα που διαθέτουν οικογενειακό ιστορικό εκδήλωσης φλεγμονωδών παθήσεων του εντέρου βρίσκονται σε κίνδυνο να αναπτύξουν κι αυτά με τη σειρά τους τη συγκεκριμένη πάθηση. Οι κακές διατροφικές συνήθειες σε συνδυασμό με τη χορήγηση αντιβιοτικών από νεαρή ηλικία προκαλούν υπερβολικές αντιδράσεις στο έντερο, με αποτέλεσμα την ανάπτυξη φλεγμονής. Ωστόσο, οι συγκεκριμένοι παράγοντες στην πλειοψηφία τους απλά εντείνουν τα συμπτώματα των φλεγμονοδών παθήσεων του εντέρου και δεν ευθύνονται για την εμφάνισή της.

Ως προς τα σημεία που πλήττει η κάθε μία από τις φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, η ελκώδης κολίτιδα επηρεάζει το παχύ έντερο και το ορθό. Η ασθένεια προκαλεί οίδημα και μικροσκοπικές ανοιχτές πληγές, ή έλκη, στην επιφάνεια της επένδυσης του παχέος εντέρου ή του ορθού. Τα έλκη μπορεί να παρουσιάσουν αιμορραγία ή και έκκριση πύου. Με την ελκώδη κολίτιδα, υπάρχει μια συνεχής περιοχή που παρουσιάζει βλάβη κατά μήκος του παχέος εντέρου και του ορθού.
Η νόσος του Crohn μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε μέρος του πεπτικού συστήματος, από το στόμα μέχρι τον πρωκτό. Προσβάλλει συχνότερα το λεπτό έντερο και το άνω μέρος του παχέος εντέρου.

Τα συμπτώματα των φλεγμονοδών παθήσεων του εντέρου είναι συχνά παρόμοια είτε πρόκειται για ελκώδη κολίτιδα είτε νόσο του Crohn. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν διάρροια, η οποία εμφανίζεται συχνά υδαρής στη νόσο του Crohn ή αιματηρή στην περίπτωση της ελκώδους κολίτιδας. Παράλληλα, εκδηλώνεται έντονος ή χρόνιος πόνος στην κοιλιά, απώλεια όρεξης, που οδηγεί σε απώλεια βάρους, κούραση, πυρετός, αιμορραγία από το ορθό, πόνος στις αρθρώσεις και δερματικά προβλήματα, όπως εξανθήματα.
Τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ήπια έως σοβαρά, ενώ παρουσιάζουν εξάρσεις και υφέσεις.

No comment yet, add your voice below!


Add a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.